Nie zginiesz. In english się dogadasz w miejscowościach wczasowych bez problemu. Ja wtedy kiedy musiałam korzystać z rozmówek, byłam na prowincji, zupełnie sama, więc musiałam sobie radzić i... po dwóch tygodniach to już nawet mówiłam.derek123 pisze:Najgorsze to przełamać barierę mówienia
Tylko... to się tak fajnie pisze, gorzej w praktyce
Mam nadzieję, że przez te dwa tygodnie nie zginę w tej Hiszpanii i Portugalii
Masz rację, że najgorsze to przełamać barierę. Niestety w Hiszpanii musiałam też mówić po angielsku, ale to było już w dużym mieście i rozmowy były o sprawach bardzo poważnych, bo dotyczących operacji, zdrowia...Na szczęście lekarze tak samo jak ja łamali język i mieli taki sam lęk przed mówieniem, więc było mi raźniej.
Derek, a kedy wyjeżdżasz? Może się wybierzesz do Ciechocinka?
Ullrike Bardzo Ci zazdroszczę takiego zwariowanego wyjazdu. Przypomniały mi się młode lata
W jakich ja wtedy miejscach nie spałam - i na bruku pod dworcem w Wenecji, na boisku szkolnym we Francji, w winoroślach, w namiocie wojskowym w Czechach, w opuszczonym schronisku w Słowacji, na podłodze dworca w Marsylii, o takich hotelach do jakiego się wybierasz nawet nie wspomnę. Ale też przez tydzień udało nam się pomieszkać w zamku koło Marsylii /z pełnym wyżywieniem, w tym hektolitry miejscowego wina/ i to właściwie za friko, bo musieliśmy tylko po posiłkach poznosić naczynia do zmywarki, umyć okna w stołówce, raz obieraliśmy małze w kuchni i koledzy musieli ściąć żywopłot /trochę tego było/. Właścicielka zaproponowała nam też dwutygodniowy kurs francuskiego /w tym zamku była szkoła językowa dla cudzoziemców/, ale my jak te ciołki, powiedzielismy, że musimy wracać do szkoły.Och, rozmarzyłam się, to były czasy...
)
Po dwoch dniach pojechalam do Toskani (czy tak sie pisze ?) przy Florencji i pomieszkiwalam sobie w ...zamkowej wiezy na wysokim wzgorzu z przepieknym widokiem
